Wie ben ik?

Ik word dikwijls (om niet te zeggen dagelijks) aangesproken als Steven. Als ik dan niet opkijk, denkt men dat ik niet wil luisteren. Terwijl ik altijd aanspreekbaar ben, en aanspeelbaar, een ploegspeler. Het is dus Willem Stevens. Ik kom uit Willebroek en via mijn studies kwam ik in de kleurrijke mozaïek van Brussel terecht. Sinds '93 ligt mijn thuis in Brussel. Eerst in Schaarbeek en ondertussen woon ik al meer dan 10 jaar in Sint-Gillis.

Hoe verzeilde ik in de politiek?

Mijn interesse voor film en fotografie scherpte mijn blik op de wereld. Maar je kunt niet rond je kijken zonder te zien dat er heel wat beter kan. Het jeugdhuis en de jeugdraad waren voor mij een opstap naar de politiek. Mijn eerste politieke ervaring deed ik op bij agalev en door te werken op de kabinetten van Robert Delathouwer en Pascal Smet. Bij sp.a vond ik uiteindelijk gelijkgezinden. In 2001 werd ik voor het eerst gemeenteraadslid in Sint-Gillis en ondertussen ben ik er Schepen van Duurzame Ontwikkeling en Nederlandstalige Aangelegenheden. Daarnaast ben ik kabinetschef van Brussels Schepen Ahmed El Ktibi die verhinderd Schepen Pascal Smet vervangt.

Waar lig ik van wakker?

1. Ik wil sociale oplossingen voor de problemen van de Brusselaars, maar oplossingen zijn pas echt sociaal als ze ook duurzaam zijn. Ik wil daarom een stedelijk beleid dat rekening houdt met jong en oud, vrouw en man, met Nederlandstalig, Franstalig, anderstalig, met wit en gekleurd, kortom gelijke kansen voor alle Brusselaars.

2. In Brussel is een grote nood aan groen en speelruimte in grijze buurten en aan meer betaalbare en kwalitatieve woningen, zowel voor alleenstaande bewoners als voor gezinnen met kinderen.

3. Energie is voor onze samenleving wat zuurstof is voor ons lichaam. Maar de beschikbaarheid van betaalbare energie staat onder grote druk. Daarom wil ik maximaal inzetten op energiezuinige maatregelen en hernieuwbare energiebronnen (zoals warmtekrachtkoppeling en zonnepanelen).

4. Ik ben een fietser, en wil met sp.a van Brussel een echte fietsstad maken. Ze noemen fietsers zachte weggebruikers, maar ik wil het hard spelen.

5. Het jeugdwerk heeft mijn engagement gevormd. Het heeft mij de meerwaarde van samenwerking, openheid en verdraagzaamheid geleerd. Daarom wil ik zoveel mogelijk jeugdwerk in Brussel brengen, omdat het van de Brusselse kinderen geëngageerde volwassenen maakt. We moeten echt werk maken van jeugd- en kindvriendelijk steden, en Brussel moet daarin het voortouw nemen.

Waarom sp.a?

Ik ben rood én groen. Progressief dus. Ik zie veel sociale ongelijkheid, grote milieuproblemen en te vaak mensen die mekaar omwille van verschillen niet respecteren. Ik zie ook dat het de sociaal zwakste Brusselaars zijn die naar de moeilijkste scholen gaan, amper een job vinden en in de ongezondste huizen en vaak minder aantrekkelijke buurten wonen. Ik doe aan politiek om dit mee te veranderen. Ik ijver voor een samenleving die iedereen gelijke kansen geeft. Een moderne socialistische partij moet ook ecologisch denken en handelen, terwijl een verstandige ecologische politiek ook sociaal is. Ik ben daarom overtuigd dat progressieve politici best samenwerken. Er is geen goede uitleg waarom ze elkaar de das om doen, tenzij het eigen grote gelijk domineert. Elke wielrenner weet dat als je met drie of vier tegen een heel peloton rijdt, je pas resultaat boekt met echte samenwerking en door samen voluit te gaan. Daarom kies ik voor sp.a: de open, progressieve stadspartij van Brussel.

Mijn motto?

Mijn engagement kan ik nog het best motiveren met een citaat van de Franse vliegenier/schrijver A. de Saint-Exupéry: “wanneer je een schip wil bouwen, roep dan geen mensen samen om hout te bewerken, taken te verdelen, en het werk te beginnen, maar leer ze verlangen naar de zee.”

Lees ook het interview in Brussel deze week en op Brusselnieuws.be.